RWD-7


   

Zachęceni dobrymi wynikami osiągniętymi przez RWD-2 i RWD-4, Stanisław Rogalski, Stanisław Wigura i Jerzy Drzewiecki postanowili wykorzystać swoje dotychczasowe doświadczenia do skonstruowania lekkiego samolotu rekordowego, któremu nadano oznaczenie RWD-7. Numer typu nie wynikał tym razem z numeracji kolejnej konstrukcji opracowanej przez trójkę inżynierów, ale odnosił się do współczynnika obciążenia niszczącego nowego samolotu. Wynosił on właśnie 7. Prace nad nową konstrukcją rozpoczęto w lutym 1931 roku. Budowa maszyny była subwencjonowana przez Ministerstwo Komunikacji.

Data oblotu:
lipiec 1931

Wyprodukowano:
1 sztukę

Konstruktorzy:
Stanisław Rogalski
Jerzy Drzewiecki
Stanisław Wigura

Stanislaw Rogalski
Jerzy Drzewiecki


Samolot rekordowy

 

Nowy płatowiec, noszący rejestrację SP-AGH oraz numer fabryczny 36, oblatał już pod koniec lipca 1931 roku Jerzy Drzewiecki. Aby uzyskać możliwie jak najmniejszą wagę samolotu, ograniczono się do wypoliturowania części drewnianych i położenia bezbarwnego lakieru na płócienne pokrycia skrzydeł.

W południe 7 sierpnia 1931 r. kpt. Franciszek Żwirko wraz ze Stanisławem Praussem wystartowali do próby pobicia rekordu wysokości dla samolotów o masie nie większej jak 280 kg. Stanisław Prauss tak wspomina: "Poleciałem zatem ze Żwirką na ten rekordowy lot, a wybór padł na mnie, ponieważ byłem lżejszy nawet od Antosia Kocjana, który za głodomora uchodził. Przygotowali nas na tę wyprawę starannie, nawet aparaty tlenowe dostaliśmy, tylko ubrania musiały być jak najlżejsze, żeby tę parę metrów wysokości zdobyć. Lot był wspaniały, pogoda słoneczna, trochę zimno, na 4000 metrów zaczęliśmy korzystać z tlenu, ale coś mi nie smakował. Koło 6000 metrów, kiedy Warszawa i Modlin leżały pod naszymi nogami, samolocik zdecydował, że już dość i nawet Ryży (przezwisko Żwirki) nie mógł nic więcej poradzić - po półgodzinie usiedliśmy z powrotem przed hangarem. Czułem się coś nie bardzo, jakbym zjadł coś niedobrego... siedziałem jednak cicho, żeby się nie śmieli, ale Żwirko zaczął pierwszy, że ten tlen był coś nie tego. Więc i ja dodałem, że raczej śmierdział jak zgniła kapusta. No i sprawa się wydała: dostarczone butle gazu okazały się puste, a że przyjaciele nie chcieli odkładać lotu, któryś z nich, myślę, że był to Pysio, zdecydował, żeby butle napełnić gazem przemysłowym, z butli od aparatu do spawania!! Kiedy odczytano barometrowy wykres, okazało się, że byliśmy coś metr poniżej 6000 mterów1. Rekord był zatem dobrze pobity, niestety nie został zatwierdzony przez FAI, bo barometr pisał atramentem na papierze, a powinno być wydrapane na zakopconym papierze. I tak ominął mnie zaszyt figurowania w rejestrach międzynarodowych ..."

RWD-7

Nieco więcej szczęścia mieli Jerzy Drzewiecki z Jerzym Wędrychowskim. Pobity przez nich pięć dni później rekord prędkości w II klasie samolotów turystycznych, wynoszący 178 km/h, został tym razem uznany. Jeszcze w tym samym miesiącu ten "niebywale przyjemny samolot", będący w zasadzie zmodyfikowaną wersją RWD-2, wziął udział w III Locie Południowo-Zachodniej Polski. Również na RWD-7 Jerzy Drzewiecki wystartował 25 września w IV Krajowym Konkursie Samolotów Turystycznych, zajmując szóste miejsce.

Wiosną i latem 1932 roku prototypu RWD-7 używał Franciszek Żwirko do przelotów między Dęblinem a Warszawą. Był to dla tego pilota okres bardzo napięty, gdyż przygotowując się do Challenge'32 i współpracując z konstruktorami przy opracowywaniu i próbach RWD-6 w Warszawie był on jednocześnie cały czas odpowiedzialny za szkolenie plotów w Dęblinie. Krótki rozbieg RWD-7 pozwalał mu startować bezpośrednio spod hangaru, bez konieczności marnowania cennego czasu na kołowanie po lotnisku.

Po Challenge'32, kiedy samolot nie był już wytwórni potrzebny, przekazano go do użytkowania w Aeroklubie Warszawskim. Tu z jednososobową załogą RWD-7 był czasem wykorzystywany również do trenowania akrobacji.

W roku 1936 maszynę nabył zamiłowany lotnik-turysta, kpt. pil. Zbigniew Babiński, który latał na niej z powodzeniem przez dwa następne lata. Prototyp ostatecznie skasowano w roku 1938.

 

 

Przypisy:

1 Dokładnie było to 5996 metrów.
   

Dane techniczne RWD-7

Rozpiętość: 9,8 m   Prędkość minimalna: 65 km/h
Długość: 6,3 m   Wznoszenie:  6,2 m/s
Wysokość: 2,0 m   Pułap:  6000 m
Powierzchnia nośna: 13,6 m2   Zasięg:  260 km
Masa własna: 246 kg   Rozbieg: 18 m
Masa użyteczna: 194 kg   Dobieg: ... m
Masa całkowita: 440 kg   Zużycie paliwa: 20 l/h
Prędkość maksymalna: 186 km/h   Maksymalny czas trwania lotu: 1,8 h
Prędkość przelotowa: 160 km/h   Silnik AS Genet II o mocy: 75 KM

 

 

Teksty i opracowanie: (c) 2005 - 2006, Robert Gujski.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkiego rodzaju kopiowanie, bez zgody autora, zabronione.