RWD-19

Pod koniec 1936 roku Jerzy Drzewiecki rozpoczął pracę nad projektem wstępnym samolotu rajdowego przeznaczonego do pobicia rekordu odległości. Zamierzano w ten sposób powrócić do "dewuelowskiej" tradycji odnoszenia sukcesów na arenie międzynarodowej. Ponadto konstrukcja, miała posłużyć wytwórni do zebrania danych na temat dużych prędkości przelotowych. W pracach konstruktorskich, które ruszyły w sierpniu następnego roku, Jerzemu Drzewieckiemu pomagał Tadeusz Chyliński. Opracował on płat tego nowego samolotu. Dla uzyskania lepszego opływu kadłuba miejsca członków załogi umieszczono w układzie tandem.

Nowa konstrukcja DWL otrzymała oznaczenie RWD-19. Zajmowało się nią w przybliżeniu 6 - 10 pracowników biura konstrukcyjnego. Projekt inspirowany był francuskimi samolotami budowanymi przez firmę "Caudron", które w drugiej połowie lat trzydziestych brały udział w wielu interesujących rajdach i przelotach. Ze względu na ówczesny brak zapotrzebowania na samoloty rajdowe Doświadczalne Warsztaty Lotnicze początkowo nie planowały uruchomienia produkcji seryjnej RWD-19.

Ponieważ w latach 1937 - 1938 główny wysiłek Warsztatów koncentrował się na usuwaniu wad i usterek samolotu rozpoznawczego RWD-14 "Czapla", prace nad RWD-19 uległy znacznemu opóźnieniu. Rysunek ofertowy nowego płatowca powstał na początku 1938 roku.

Przy trwającej ponad osiem miesięcy budowie prototypu pracowało 10 - 14 robotników. Został on oblatany w październiku 1938 roku przez Eugeniusza Przysieckiego. Okazał się być maszyną dość trudną w pilotażu. Ponadto dały o sobie znać inne mankamenty. Środkowa część skrzydła, wykonana ze spawanych rur stalowych, okazała się cięższa niż przypuszczano, co miało ujemny wpływ na udźwig samolotu. Zbyt mało uwagi poświęcono również uzyskaniu należytej gładkości i równości powierzchni płatowca. Wszystkie te czynniki sprawiły, że uzyskana przez samolot prędkość maksymalna była o kilkanascie kilometrów na godzinę niższa od spodziewanej.

3 grudnia ukazał się w prasie niewielki artykuł w którym RWD-19 został opisany jako samolot przeznaczony do ... dalekiej turystyki. O planach pobicia rekordu odległości nie wspomniano natomiast ani słowem. Zamieszczone przy tej okazji szczegóły konstrukcji maszyny oraz jej spodziewane wysokie osiągi wskazują na to, że konstruktorzy i kierownictwo DWL zrezygnowali już wtedy z dalszych przygotowań do bicia rekordu odległości i podjęli próbę wykorzystania swojej nowej maszyny do innych celów. Dotarła już zapewne do DWL wiadomość o zamiarach dokonania pobicia podobnego rekordu na niemieckim samolocie Arado Ar-79, który miał lepsze osiągi od RWD-19.

I rzeczywiście, jeszcze w tym samym miesiącu, a ściślej w dniach 29 - 31 grudnia niemieccy piloci Horst Pulkowski i Rudolf Jenett dokonali na zmodyfikowanym egzemplażu Arado Ar-79A V2 (D-EHCR), wyposażonym w dodatkowe zbiorniki paliwa (520 litrów w tyle kadłuba i 106 litrów pod kadłubem), rekordowego przelotu z libijskiego Bengazi do położonego w północnych Indiach miasta Gaya, pokonując bez lądowania odległość 6903 kilometrów. Następnie lotnicy udali się w dalszą podróż - tym razem podzieloną już na etapy - i 16 stycznia 1939 roku dotarli aż do Sydney, co w sumie dawało łączny dystans ponad 20'000 kilometrów. Niestety, w drodze powrotnej wydarzyła sie tragedia. 10 lutego, podczas wykonywania lotu pokazowego nad Madrasem, doszło do zderzenia w powietrzu z sępem, w wyniku czego samolot rozbił się. Horst Pulkowski i jego indyjski pasażer ponieśli śmierć.

Przed końcem 1938 roku prototyp został pomalowany na kolor wiśniowy i otrzymał rejestrację SP-BPD. Wiele wskazuje na to, że w Doświadczalnych Warsztatach Lotniczych, przez pewien czas, poważnie rozważano nawet uruchomienie produkcji seryjnej nowego samolotu. Nadal reklamowano bowiem w prasie RWD-19 jako samolot przeznaczony do dalekich podróży. Kolejną ciekawostką pozostaje fakt umieszczenia krótkiego opisu i fotografii RWD-19 w wydanym przez LOPP w 1939 roku "Informatorze pilota turystycznego". W książeczce tej, będącej kieszonkowym poradnikiem przeznaczonym dla każdego polskiego pilota turystycznego, maszyna została przedstawiona nie jako samolot rekordowy ale jako dwumiejscowy szybki samolot turystyczny. Wspomniany wyżej opis brzmiał następująco:

Parametr	Wartość
Rozpiętość:	9,7 m
Prędkość minimalna:	72 km/h
Długość:	7,4 m
Wznoszenie:	4,6 m/s
Wysokość:	2,1 m
Pułap:	5000 m
Powierzchnia nośna:	12 m2
Zasięg:	1300 km
Masa własna:	580 kg
Rozbieg:	155 m
Masa użyteczna:	320 kg
Dobieg:	... m
Masa całkowita:	900 kg
Zużycie paliwa:	28 l/h
Prędkość maksymalna:	260 km/h
Maksymalny czas trwania lotu:	6,4 h
Prędkość przelotowa:	233 km/h
Silnik Gipsy Major o mocy:	130 KM

← Powrót do listy konstrukcji